บทที่ 113 ม่ามี้แสนหวาน

“ม่ามี้จ๋า ปะป๊าหิวมากถึงมากที่สุดเลยครับ หื้มม..” ร่างสูงผละออกจากร่างเพรียวที่นั่งกางขาออกกว้างจนเห็นกุหลาบดอกงามสีแดงระเรื่ออย่างชัดเจน ใบหน้าหล่อก้มลงจูบกลีบปากนุ่มที่เผยอออกรับริมฝีปากของเขาอย่างเต็มใจโอกอดร่างเพรียวแน่น ริมฝีปากหยักได้รูปขบเม้มเลาะเล็มกลีบปากนุ่มงับฟันคมย้ำเบาๆแล้วสอดปลายลิ้นร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ